Goede smaak

Toch op zijn minst een middag lang in Scheltema of Boekhandel Schimmelpennink moest je dolen. Of uren speuren in Barnes & Nobles, waar je de weg niet kende en gedesoriënteerd raakte omdat, net als in een vreemde supermarkt, alle producten er verkeerd om staan. Een goed boek vinden was altijd werken, uren snuffelen, stukje lezen, er nog eens over na denken. En dan uiteindelijk de opwinding van de koop. Als ging het een archeologische vondst. En zeker als je dan ook nog eens in het gelijk gesteld werd met leesgenot.

Hoeft niet meer, nergens voor nodig.

Amsterdam,%20Netherlands%20-%20Schiphol%20Airport%20AKO%20for%20papers,%20books%20and%20magazines%20-%20Amsterdam%20car%20hireLoop op Schiphol de AKO (wel de grote) binnen, ga naar de tafels met de buitenlandse non-fictie en pak er maar iets van af. Bijna altijd raak. Ik ben inmiddels de schaamte die ik aanvankelijk over dit soort gemakzucht had voorbij. Zulke functionele luiheid bracht me namelijk Tom Holland, de nieuwste  Schama, John Darwin (After Tamerlane), John Burrows, Chris Wickham (The inheritance of Rome), P.J. O’Rourke (On the Wealth of Nations), Roger Crowley, Jared Diamond, Lisa Jardine, Milton Friedman en – jazeker – Niall Ferguson. Populaire historische boeken. Geweldig en meeslepend geschreven reisgezelschap. Heerlijk. Het is me al een paar keer gebeurd dat het me lukte een vangst uit te lezen tijdens de reis (tip: alleen proberen te eten tijdens congressen – dan schiet het beter op en er is geen groter genoegen dan etend te lezen. Ook dit is politiek incorrect, weet ik).

Zit er nou sleet op mijn goede smaak (zo ik die al had) vroeg ik me afgelopen week af (reis naar Zagreb) toen ik de nieuwste van Niall Ferguson (met de pesterige titel Civilization: the West and the Rest) afrekende bij de kassa? Hij is mijn favoriete schrijver in dit genre. Lekker stellig, maar een verteller van het zuiverste water en ook een goede historicus als je het mij vraagt. Maar toch – dit Civilization…Het lijkt een beetje of hij het succes van Jared Diamond’s Gun, Germs and Steel en After Tamerlane van John Darwin wil kopixebren – met een beetje Crowley. Wellicht ook een obligaat boek na het geweldige The Ascent of Money. En hij is ook zo politiek geworden. Vriendjes met Cameron en steevast in het conservatieve kamp te vinden. Onheilsprofeet ook. Ik draai om net voor ik aan de beurt ben. Gemakzucht zal niet mijn leven regeren. Ik loop terug naar de stapels en doe dan iets wat ik de laatste jaren niet meer deed: ik begin gewoon te lezen. ‘Preface to the UK Edition.’ Alsof het een inleiding van een proefschrift betreft zo nauwkeurig legt Ferguson uit wat hij wil gaan doen. Maar hij blijft de meesterverteller met een geweldige eerste (toegegeven Jared Diamond-achtige) zin.

vcivil‘I am trying to remember where it was, and when it was, that it first hit me (…)’ Zeg nou eerlijk: dijk van een openingszin. Zo begint Combray ook. Ik lees tot ik mijn naam over de gehele luchthaven hoor omroepen (‘you are delaying the flight’) gepaard met het dreigement dat ze mijn bagage gaan uitladen. Ik reken snel af – maar was al verkocht. Wat een boek. Hijgend bereik ik de gate (overdreven gedoe, ze gaan echt niet weg zonder je) en plof neer in 6D. Op het vliegveld van Zagreb ben ik aan pagina 50, in het hotel bij pagina 70. Die avond in het kleine achterafrestaurant bereik ik hoofdstuk 3 (centrale boodschap: instituties als competitie, wetenschap, eigendom, medische wetenschap, consumptie en werkethos verklaren het succes van de Westerse beschaving). Ik ben helemaal gegrepen door dit boek. Mijn hele hemd zit onder de etensresten en sausvlekken. Doet er niet toe. Bij het afrekenen kijk ik nog even op de eerste pagina. Drie kinderen heeft die, die hardstikke jonge Ferguson, die overal waar het er toe doet professor is, die televisie maakt en de hele wereld rond reist om lezingen te geven. Dit boek heeft hij opgedragen aan..hè?..ene Ayaan. Nee, hè, zal toch niet waar zijn? Ayaan Hirshi Ali? Ik loop een beetje harder naar het hotel. Nee in Oost-Afrika wonen miljoenen Ayaans. Toeval. Kan gewoon niet wezen. Maar dan in het donker gezeten achter mijn laptop lees ik, als ik de twee namen achter elkaar in Google heb ingetikt, de kille waarheid. Gelukzoekster Ayaan Hirsi Ali heeft weer eens toegeslagen. Ferguson heeft zijn vrouw na 17 jaar huwelijk voor haar verlaten. Een krantenknipsel zegt ook nog dat Ayaan in de VS al die tijd geen vriendje had (Waarom zouden we dat willen weten. Nou hier in Nederland had ze er maar genoeg). En er zijn storende foto’s van een verliefd kijkende Ferguson die daarop telkens bezitterig een arm om Ayaan H.I. heeft liggen, terwijl zij sereen (op een enkele foto bijna triomfantelijk) kijkt. Vreselijk. Wat nu? Ik verlies een vol uur in gepeins tot ik besluit dat een goed boek niet hoeft te lijden onder een auteur met slechte smaak

alifegusoned.

Advertisements

About wimvoermans

Meer nog te vinden op http://www.wimvoermans.nl/ en op facebook http://www.facebook.com/wim.voermans.58
This entry was posted in Algemeen, Boeken and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s